Blog ten poświęcony jest pamięci naszego Syna i Brata Krystiana. Krystian był wspaniałym i dobrym człowiekiem, najwspanialszym Synem i Bratem, wspaniałym Wujkiem, Kuzynem, Przyjacielem. Miał bardzo dobre i miękkie serce, o którym wielu się przekonało, a po jego odejściu słyszymy wiele dobrego o naszym Krystianie.Jedyne złe słowa są od tych jego "najbliższych i świętych", którzy wiele mu zawdzięczają i mimo jego odejścia nie potrafią tego docenić.Krystian zawsze myślał o innych rzadko o sobie. Robił wszystko by innym było dobrze. Zatracił siebie dla innych. Zawsze dążył ku dobru. Kiedy coś zrobił źle zaraz to starał się naprawiać. Żył jakby według zasady: „Nie sztuką jest nie popełniać błędów, ale sztuką jest przyznać się do błędów i umieć je naprawić.” Krystian potrafił przyznać się do błędów, bo przecież nikt nie jest idealny. Często brał na siebie winę za to czego tak naprawdę nie zrobił, by móc przypodobać się tym, wśród których żył. I ci jego„najbliżsi” nie doceniali go, a o tym najlepiej świadczyli swoim zachowaniem wobec Krystiana. Nie widział jednak innego życia, by zostawić to co tak go niszczyło i czyniło bezsilnym. Nie wyobrażał sobie życia z kim innym. Przysięgał, że nie opuści aż do śmierci i słowa dotrzymał. Brakowało mu od nich szacunku i tego szacunku brakuje nawet po śmierci. Jego ostatnia wola nawet nie została uszanowana. Chciał spocząć po śmierci na cmentarzu w rodzinnym miasteczku. Niestety jego niby „bliscy” tego nie zrozumieli i mieli gdzieś jego ostatnią wolę. Robiąc mu na przekór za życia zrobili tak i po śmierci. Chcieli pokazać, że mimo iż go nie ma już to wciąż mają władzę nad nim. Zawiść, zawziętość oraz chęć zadania nam dodatkowego bólu była z ich strony silniejsza. Jako jego rodzina postanowiliśmy walczyć o uszanowanie ostatniej woli Krystiana. Choć osoby wśród, których żył podkładają nam kłody pod nogi, wciąż nas niszczą byśmy tylko nie osiągnęli swojego celu. Lecz to nie tylko nasz cel, ale i obietnica. W momencie ostatniego pożegnania ze swoim Bratem swoją obietnicę spisałam na kartce i umieściłam w Aniołku, który spoczął obok mojego Brata w…trumnie ;(.Dla nas słowo, a tak naprawdę przejęte słowa ostatniej woli Krystiana, ostatnie słowa dane osobie, którą kochaliśmy, kochamy i wciąż będziemy kochać są ważne. Będziemy dążyć do ich spełnienia, mimo że wiemy, że to będzie bardzo trudne i może nas wiele kosztować, bo wiemy do czego są zdolni ludzie z pewnego kręgu. Jako jego Rodzina-Rodzice i Rodzeństwo
NIE POZWOLIMY BY PAMIĘĆ O NIM UMARŁA NIE POZWOLIMY BY JEGO „NAJBLIŻSI” NISZCZYLI GO NAWET PO ŚMIERCI...ROBILI Z NIM CO CHCIELI... wystarczy że zabili go psychicznie...a on dokonał reszty. Ci „najbliżsi”, niby najukochańsi którzy twierdzili, że o nim nie zapomną jak najszybciej pozbywają się tego co dotyczyło jego osoby. Pozbywają się, bo "prawda w oczy kole!"
NIE ZAPOMNIMY...KRIS!!! W NASZEJ PAMIĘCI I W NASZYM SERCU DO KOŃCA!!!
Krystian zmarł tragicznie 29 marca 2009r. Niestety zabrakło mu sił by dalej żyć w tym do czego się wpakował...Bóg chciał, stało się, zabrał go do Siebie bo widział to zło, które mu wyrządzano. Dał Mu spokój którego tak chciał i potrzebował.Teraz pozostaje nam modlić się za Krystiana, o jego wieczny spokój...Do zobaczenia...w kolejnym życiu...czekaj na nas… idziemy do Ciebie...z każdym dniem coraz bliżej spotkania.
Obiecuję spoczniesz kiedyś z nami w domu. Spoczniesz na ziemi, na której stawiałeś pierwsze kroki, na którą chciałeś wrócić po śmierci. Kochamy Cię z każdym dniem coraz bardziej. Tęsknimy…a po Tobie pozostała cisza, pustka…i wspomnienia…
„Śmierć nie wie czym miłość jest…”

Dziś są Twoje urodziny...

Dziś Twój dzień, dzień Twojego narodzenia dla tego świata. Dziś skończyłbyś 37 lat. Niestety ten dzień jest dniem pełnym wspomnień i zadumy. Nie mogę chwycić za telefon i złożyć Ci życzeń, choć tak bardzo by się chciało uczynić to w taki sposób. Dziś składałam Ci życzenia osobiście stojąc przed tym Twoim miejscem, ale nie tak to powinno być. Nie

W pogodzie jak w sercu...

Maj za oknem jest taki jak to co dzieje się we mnie. Pogoda trafnie odzwierciedla to co niekiedy dzieje się w środku w człowieku. Choć chciałoby się już, żeby zaświeciło słońce, ale tak tylko w pogodzie. Do pewnego czasu nawet pogoda mnie drażniła, bo przykre było to, że w tej pięknej aurze brakuje Ciebie. Nie zobaczysz już słońca, nie poczujesz

Po długiej nieobecności ...

Ponad miesiąc od kiedy pisałam tutaj ostatni raz, a miałam być częściej. Niestety siła wyższa i ostatnie wydarzenia sprawiły, że nie miałam sił by tutaj być. A działo się bardzo wiele zaczynając od tego, że mój czas był poświęcony i skupiony na pisaniu pracy magisterskiej. Ten czas został zakłócony tragicznymi wydarzeniami w naszej Ojczyźnie. To

Żółte tulipany, zwiastuny rozstania....

Miały być róże, ale ponoć jest wiosna, której nie widzę. Dlatego w rocznicę, ofiarowaliśmy Ci tulipany, bo to takie wiosenne kwiaty. Jednak dopiero w domu przypomniał mi się ten tekst piosenki..."żółte tulipany, zwiastuny rozstania..." Oby to rozstanie było dla nas chwilą... Bądź szczęśliwy nasz Aniele...Tam nie ma zła, bólu i cierpienia i

Pierwsza rocznica...

Jeszcze chwila....

Nie tutaj to tam...

Coraz bliżej...

Niedługo minie rok...

To ten ostatni miesiąc...